Polska Fundacja Aikido Aikikai pod kierunkiem Piotra Kirmiela 5 dan. Szkoła Aikido w Zielonej Górze. Godziny zajęć, lokalizacja, kontakt, galeria, forum, blog.
aikido, aikikai, aikido aikikai, aiki, iaido, samuraj, dojo, dojo aikido, hombu, hombu dojo, doshu, sensei, osensei, ueshiba, morihei ueshiba, kisshomaru ueshiba, moriteru ueshiba, piotr kirmiel, polska fundacja aikido, p.f.a.a., pfaa, pfa, staże aikido, obozy aikido, sztuki walki, techniki aikido, dan, kyu, zg, zgora, zgora.pl, aikido.zgora.pl, zielona góra, trening, samoobrona, katana, bokken, boken, miecz, jo, tanto, kata, hakama, obi, kendo, klub aikido, forum, polska, poland, pl, lubuskie, szkola aikido
admin komadowski jan

Historia Aikido

RYS HISTORYCZNY AIKIDO

Pierwowzór tej Sztuki Walki powstał na terenie Japonii w IX w n.e. Pierwszą szkołę DAITO-RYU-AIKI-JITSU założył książę Tei-Jun. Następnie techniki tej Sztuki Walki przeszły z rodu Minamoto na ród Takeda i były ściśle strzeżone przez wtajemniczonych samurajów do połowy XIX w. Sensei Sokaku Takeda jako głowa klanu był pierwszym, który postanowił nauczać tej Sztuki poza własnym rodem.

System ten polegał na wyćwiczeniu błyskawicznej reakcji wobec uzbrojonego przeciwnika. Mistrzowie AIKI-JITSU doskonale posługiwali się każdym rodzajem oręża, ale zasłyneli z umiejętności stwarzania różnego rodzaju blokad i zasłon z atakujących ich grupowo przeciwników. Ten rodzaj taktyki powodował, że w ogóle nie pozwalali się trafić i swobodnie mogli pokonać w pojedynkę nawet duży oddział samurajów. Ćwiczyli oni do perfekcji precyzyjne zejścia z linii ataku, finezyjne rzuty i dźwignie, ciosy i uniki oraz umiejętność zachowania dystansu w walce. Nic więc dziwnego, że techniki AIKI-JITSU były sekretem i ciężko było je poznać.

Najzdolniejszym uczniem mistrza Takedy był Morihei Ueshiba. To On zebrał wszystkie techniki starego BU-JUTSU, sięgając do takich systemów walki jak: YAGYU-RYU, HOZOIN-RYU, KITO-RYU, AIOI-RYU, SHININ-RYU, HOZOIN-RYU-JUTSU, JU-JUTSU, KEN-JUTSU, TANTO-JUTSU, YARI-JUTSU, IAI-JUTSU, AIKI-JUTSU i wielu, wielu innych. Usystematyzował je nadając im nową formę.

Zostając mistrzem w 32 Szkołach Walki popadł w zadumę i zrodziły się w Nim wątpliwości – “Być zwycięzcą dzisiaj znaczy być zwyciężonym jutro. Człowiek jest silny dopóki jest młody, kiedy się zestarzeje przyjdzie czas, że pokona go młodszy, silniejszy i bardziej wysportowany. Czy istnieje więc coś takiego jak zwycięstwo absolutne? Zwycięstwo, które pomoże Mu pokonać nie tylko przeciwnika ale i siebie samego?”.

Szukając głębokiego sensu walki pod kierunkiem mistrza religijnego OMOTO-KYO Wanizaburo Deguchi w roku 1941 całkowicie przemienił stworzony przez siebie wojenny system AIKI-BUDO na AIKIDO. O’sensei Morihei Ueshiba zmarł w Tokyo w 1969r. w wieku 86lat. Biorąc pod uwagę wiek mistrza i to, że był sprawny fizycznie do końca swych dni można powiedzieć, że Sztuki Walki poważnie wpłynęły na Jego długowieczność i sprawność. Pozostał również nigdy niepokonany, a AIKIDO nauczane przez Niego było przepojone Duchem zwycięstwa i miłości natury.

TECHNIKA I FILOZOFIA WALKI

“Łącząc mój umysł z umysłem mojego przeciwnika mogę przeniknąć jego zamiary, roztopić się w jego ruchach, które stają się nieskuteczne, a następnie zastosować bolesny -klucz- by pojął swoją klęskę”.

AIKIDO to jedna z najtrudniejszych Sztuk Walki. Wymaga niezwykłej cierpliwości, wysiłku i tylko nieliczni zdobywają stopnie mistrzowskie. Mistrzowie AIKIDO twierdzą, że nawet po kilku latach żmudnych wielogodzinnych ćwiczeń adept jest dopiero na początku drogi. Większość z ćwiczących nie widząc efektów swej pracy, rezygnuje – pozostają tylko ci najwytrwalsi. W odróznieniu od innych Sztuk Walki atmosfera w Dojo, gdzie praktykuje się AIKIDO jest raczej łagodna. AIKIDO nie wymaga budzenia agresji, jest Sztuką Walki pełną harmonii i opanowania. Jako system wybitnie obronny, AIKIDO charakteryzuje się również wysoką etyką obronną. Zgodnie z zasadami założyciela, aikidoka jest odpowiedzialny za swojego przeciwnika. Należy zatem bronić się w sposób skuteczny ale bez poważnego uszkodzenia agresora. AIKIDO więc nie jest metodą niszczenia wroga. Techniki same w sobie mogą być śmiertelne, ale osoby praktykujące powinny umieć określić ile siły mogą włożyć w to co robią. Przecież inaczej potraktujemy atakującego nas nie uzbrojonego nastolatka czy szaleńca a inaczej czterech drabów z nożami. AIKIDO uczy dostosowania się do sytuacji i mówi: “nie bądź zbyt agresywny, ale i nie bądź zbyt uległy” Wszystko działa tylko wtedy, gdy jesteś w zupełnej równowadze.

Mistrz Ueshiba pozostawił potomnym wiele praktycznych zasad i rad dotyczących walki. Jedna z nich dotyczy postępowania z przeciwnikiem uzbrojonym w broń palną: “Jeżeli przeciwnik celuje do ciebie z pistoletu, należy uchwycić moment oparcia palca na języku spustowym, wykonując w tym momencie obrót tułowia, aby uniknąć trafienia kulą”. O skutecznosci AIKIDO decyduje współdziałanie wielu elementów, takich jak: refleks, płynne i harmonijne zwroty i obroty ciała, uniki, siła intelektualno-duchowa, umiejętność przewidzenia ataku oraz siła odśrodkowo-dośrodkowa. Można to osiągnąć przez cierpliwe studiowanie technik i co ważne możliwości własnego ciała. AIKIDO w mistrzowskim wykonaniu nie tylko zaskakuje skutecznością, ale także ma niezwykłe wartości estetyczne. Trudno się oprzeć wrażeniu, że przeciwnicy sami wyrzucajż się w powietrze. Szybkie i precyzyjne ruchy mistrza są prawie niezauważalne. Opanowanie ok. 150 podstawowych form neutralizacji ataku otwiera drogę do ponad 10 000 , w których to praktykujący poznaje następujące rodzaje technik: rzuty (nage waza), dźwignie (osae waza), uderzenia i uciski we wrażliwe miejsca przeciwnika (atemi waza), walka kijem (aiki jo do), mieczem samurajskim (aiki ken) i nożem (tanto).

Różne są motywacje ludzi rozpoczynających ćwiczenie AIKIDO, ale prawie każdy pragnie nauczyć się samoobrony. Jest to dobre, ale później jednak ćwiczący odkrywają i poszukują czegoś więcej. To coś jest prawdopodobnie odpowiedzią na pytanie – czym jest AIKIDO?. AIKIDO mogą praktykować dzieci i młodzież, kobiety i mężczyźni w róznym wieku , uzyskując dobre samopoczucie, zdrowie, sprawność fizyczną, elegancję ruchów, radość i spokój wewnętrzny.


Morihei Ueshiba twórca Aikido
(ur.14.XII.1883 – zm.26.IV.1969)


Kisshomaru Ueshiba
(ur.27.VI.1921 – zm.04.I.1999)


Moriteru Ueshiba obecny Doshu Aikikai
(ur.02.IV.1951)


Mitsuteru Ueshiba Waka sensei
(ur.1980)

__________________________________________________

Teksty zasłyszane,znalezione i z życia wzięte na wesoło

Definicje AIKIDO

AIKIDO – Sztuka łączenia się z matą.Sztuka łączenia energii. Aikidoka (ten kto trenuje Aikido) próbuje stać się jednością z matą, będąc rzucanym na nią dość gwałtownie w nadziei że połączy się z matą. Zazwyczaj to nie zachodzi, więc proces ten musi być powtarzany, wielokrotnie.

TATAMI – zazwyczaj myśli się że oznacza to matę w języku angielskim. Jest to nieporozumienie. Pomyłka wzięła się stąd, że zachodni obserwatorzy odwiedzający DOJO w Japonii często słyszeli ludzi krzyczących “tatami” po ich nieskutecznych próbach łączenia się z matą.

MATTE : “te”- ręka, “mat” – wiadomo co, a więc “mat” “te” jest sztuką stania i chodzenia na rękach. Czasami kończy się to nieskutecznym łączeniem się z matą, co powoduje, że aikidoka musi łączyć się z matą podczas noszenia gipsu. Jest to trudniejsze, ponieważ gips utrudnia aikidoce osiągnięcie maty.

KIAI-DO – Dyslektyczne Aikido. Jest też zwane “pijanym” Aikido. Zazwyczaj praktykuje się je w barach, w połączeniu z wieloma okrzykami.

UKEMI – Sztuka łączenia się z matą, jedna z części studiów aikidoki. Sztuka rzucania się na ziemię bez żadnego dobrego powodu.

UDERZANIE RĘKĄ O MATĘ – Jest to oznaka nieskutecznego łączenia się z matą. Aikidoka jest tak sfrustrowany nie połączeniem się z matą, że uderza matę podczas próby połączenia się z nią. Jest to bezskuteczne ponieważ wszyscy aikidocy wiedzą, że prawdziwe łączenie się z matą zachodzi jedynie przy dużej szybkości.

NAGE WAZA – Sztuka pomagania innym w łączeniu się z matą – druga część studiów aikidoki.

RANDORI – Skrót od “runned away” – uciekać. Optymalna próba łączenia się z wieloma atakującymi.

SHODAN – Adept, który osiągnął takie mistrzostwo w łączeniu się ( i pomaganiu innym w łączeniu się), że może ubierać podczas treningów spódnicę i nikt się z niego nie śmieje, ponieważ mógłby pomóc w łączeniu się z matą, z bardzo dużą skutecznością.

HAKAMA – Tak “shodani” nazywają spódnicę, dzięki czemu nie muszą uczyć wielu ludzi łączenia się z matą (zob.SHODAN).

ATEMI – To jest to co używasz, aby przekonać UKE, że twoje Aikido jest wystarczająco mocne aby spotkać się z jego atakiem.

SHIHAN – Nie można z nimi żyć, ani ich rzucać.